بعضی کارها به بعضی عبارات معنا می دهند

جهان امروز با پدیده ای شوم و نامیمون به نام تروریسم مواجه است . پدیده ای که هم قربانیان حقیقی دارد و هم قربانیان حقوقی ،پدیده ای که دست پرورده کسانی است که قرن هاست دیگران را برده ی خودمی دانند و ندای آزادی و آزادگی سرمی دهند . پدیده ای که محملی جز جهل عده ای فریب خورده و منفعت طلبی گروهی سود جو ندارد .

امروزه این پدیده ی شوم دامن کسانی را گرفته است که تا دیروز و در مواردی ، حتی امروز حامی تروریست ها بودند. کسانی که از پشتیبانی تسلیحاتی گرفته تا ساپورت خبری و اطلاعاتی از برگزاری سمینار گرفته تا وارونه نشان دادن حقایق چیزی برای تروریست ها کم نگذاشتند .

البته می شود به این دامنگیر شدن از بعدی دیگر هم نگاه کرد . شاید این حامیان ، خود برای استفاده ی تبلیغاتی عناصر تروریست را در کشورهایشان وارد صحنه کرده اند تا در ازای آن همه حمایت بتوانند استفاده ی روانی کنند و توجیهی هم برای ورود به ائتلاف ضد ترورست پیدا کنند تا مانع اعتراضات بیشتر مردم و مالیات دهنده ی های کشور خود باشند . این را هم نباید از نظر دور داشت که موج اسلام گرایی از همه چیز برای سردمدارن کشورهای غربی غیر قابل تحمل تر است .

با هر رویکردی که به موضوع نگاه کنیم امروز و خصوصا پس از وقایع شارلی ابدو امپراطوری رسانه ای غرب فعلا مسلمانان را مورد هدف قرار داده و اسلام قربانی حقوقی این ماجراست . هجمه به قدری سنگین است که شاید خیلی از مسلمانان بخصوص در اروپا وآمریکای شمالی در موضع انفعال قرار گرفته باشند . واز حق هم نگذریم منفعل شدن خیلی عجیب نیست !

دقیقا همین جاست که واژگان باید معنای حقیقی خود را پیداکنند «ولی امر مسلمین جهان » این لقبی است که رهبر ایران را با آن معرفی می کنند . اما «ولی امر» چگونه باید عرصه را مدیرت کند تا معلوم شود واقعا «ولی امر» است ؟

یک برگ نوشته، این کاری است که او می کند با نگاشتن نامه ای سراسر لطف و بادیدی که انگار نه انگار برای جوانانی غیر از جوانان شیعه و غیر از جوانان کشور خود می نویسد به گونه ای جوانان اروپایی و امریکایی را مورد خطاب قرار می دهد انگار این جوانان نیز از او در سفرهای استانی استقبال کرده اند با همان مهربانی و صمیمیت .

کسانی که کمی درک رسانه ای و سیاسی داشته باشند خوب متوجه می شوند رهبر ایران چگونه با نوشتن چند سطر جو منفعل را به سمت جو فعال سوق می دهد و چگونه واژه ی ولی امر را معنا می کند .

اما آرزوی که کاش تبدیل به دریغ نشود . آن آرزو استفاده ی مسئولین امر از فرصت ایجاد شده توسط این نامه است.

نظرات


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی